مىشود . و اين خبائث و رذائل نفس حسنات را از ميان مىبرد ، همچنانكه آتش هيزم را . و امّا اينكه حسد باعث زيان دنيوى مىشود به جهت اين است كه حسود همواره در رنج و الم و عذاب و پيوسته در غم و اندوه است ، زيرا نعمتهاى خدا به سبب حسد تو از بندگان او و از دشمنان تو قطع نخواهد شد ، پس هر نعمتى كه خدا به آنان مىدهد تورا در تعب و اندوه و عذاب مىگذارد ، و هر بلائى كه از ايشان دفع شود گوئى كه بر تو فرود آيد ، و بدين گونه دائما غمگين و محزون و تنگدل و پريشان خاطر مىباشى ، پس آنچه براى دشمنان خود مىخواهى به جان خود مىكشانى . و چه شگفتآور است كه عاقلى خود را در معرض خشم خدا و گرفتار عذاب او در آخرت قرار دهد ، و زيان و رنج و اندوه اين دنيا را به جان بخرد ، و دين و دنياى خود را بىهيچ نتيجه و فايده اى تباه سازد . و امّا اينكه حسد ضرر دينى و دنيوى به محسود نمىرساند روشن و آشكار است ، زيرا نعمت با حسد كسى زوال نمىپذيرد . نعمتهاى خدا تا زمانى كه مقدّر شده استمرار و دوام دارد ، و هيچ تدبير و حيله اى در دفع آن كارگر و سودمند نيست ، و نه چيزى مىتواند عطاى او را منع كند و قضاى او را دگرگون سازد : « لِكُلِّ اجَلٍ كِتابٌ » 13 : 38 . « وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَه بِمِقْدَارٍ » 13 : 8 . ( رعد ، 40 ، 9 ) « براى هر مدتى مكتوبى است » . « و هر چيز نزد او به اندازه است » . و اگر به حسد حسود آن نعمت از كسى زايل شود نعمتى بر هيچ كس باقى نمىماند ، زيرا هيچ كس نيست كه از حسد حسودان در امان باشد ، بلكه نعمت ايمان نيز بر مؤمنان باقى نماند ، زيرا كفّار بر آنان حسد مىبرند ، چنان كه خداى سبحان مىفرمايد : « وَدَّتْ طائِفَةٌ مِنْ اهْل الْكِتابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ وَما يُضِلُّونَ إِلا انْفُسَهُمْ وَما يَشْعُرُونَ » 3 : 69 ( آل عمران ، 69 ) « گروهى از اهل كتاب آرزو دارند كه شما را گمراه كنند ولى جز خويشتن را گمراه نمىكنند امّا نمىفهمند » . و اگر حسود تصور كند كه حسد وى نعمت را از محسود بر طرف مىكند